جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to abdicate
01
کنارهگیری کردن
(of a monarch or ruler) to step down from a position of power
Intransitive
Transitive: to abdicate a position of power
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
abdicate
سومشخص مفرد
abdicates
وجه وصفی حال
abdicating
گذشته ساده
abdicated
اسم مفعول
abdicated
مثالها
The king chose to abdicate the throne in favor of his successor.
پادشاه تصمیم گرفت به نفع جانشین خود از تخت کنارهگیری کند.
02
از مسئولیت شانه خالی کردن
to not accept or complete an obligation or duty
Transitive: to abdicate an obligation or duty
مثالها
The manager decided to abdicate responsibility for the project's failure.
مدیر تصمیم گرفت مسئولیت شکست پروژه را واگذار کند.
درخت واژگانی
abdication
abdicator
abdicate
abdic
