جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to abdicate
01
کنارهگیری کردن
(of a monarch or ruler) to step down from a position of power
Intransitive
Transitive: to abdicate a position of power
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
abdicate
سومشخص مفرد
abdicates
وجه وصفی حال
abdicating
گذشته ساده
abdicated
اسم مفعول
abdicated
مثالها
Queen Elizabeth II has expressed no intention to abdicate during her reign.
ملکه الیزابت دوم هیچ قصدی برای کنارهگیری از سلطنت در طول سلطنت خود ابراز نکرده است.
02
از مسئولیت شانه خالی کردن
to not accept or complete an obligation or duty
Transitive: to abdicate an obligation or duty
مثالها
To avoid conflict, he abdicated his role in the decision-making process.
برای اجتناب از درگیری، او از نقش خود در فرآیند تصمیمگیری کنارهگیری کرد.
درخت واژگانی
abdication
abdicator
abdicate
abdic
