Ara
to abdicate
01
tahttan çekilmek
(of a monarch or ruler) to step down from a position of power
Intransitive
Transitive: to abdicate a position of power
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
abdicate
3. tekil kişi
abdicates
şimdiki zaman ortacı
abdicating
basit geçmiş zaman
abdicated
geçmiş zaman ortacı
abdicated
Örnekler
The king chose to abdicate the throne in favor of his successor.
Kral, halefi lehine tahttan çekilmeyi seçti.
02
bir şeyin sorumluluğunu daha fazla üstlenmemek
to not accept or complete an obligation or duty
Transitive: to abdicate an obligation or duty
Örnekler
The manager decided to abdicate responsibility for the project's failure.
Yönetici, projenin başarısızlığından sorumluluğu bırakmaya karar verdi.
Leksikal Ağaç
abdication
abdicator
abdicate
abdic
