Szukaj
to dissuade
01
odradzać, zniechęcać
to make someone not to do something
Ditransitive: to dissuade sb from sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
dissuade
3. osoba liczby pojedynczej
dissuades
imiesłów czynny
dissuading
czas przeszły prosty
dissuaded
imiesłów bierny
dissuaded
Przykłady
She is dissuading her friend from joining an unreliable investment scheme.
Ona odradza swojemu przyjacielowi dołączenie do niewiarygodnego schematu inwestycyjnego.
Drzewo Leksykalne
dissuasive
dissuade
