Szukaj
to dissuade
01
odradzać, zniechęcać
to make someone not to do something
Ditransitive: to dissuade sb from sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
dissuade
3. osoba liczby pojedynczej
dissuades
imiesłów czynny
dissuading
czas przeszły prosty
dissuaded
imiesłów bierny
dissuaded
Przykłady
I dissuaded him from making a hasty decision.
Odradziłem mu pochopną decyzję.
Drzewo Leksykalne
dissuasive
dissuade
