Szukaj
to defer
01
odroczyć, przełożyć
to postpone to a later time
Transitive: to defer an event or activity
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
defer
3. osoba liczby pojedynczej
defers
imiesłów czynny
deferring
czas przeszły prosty
deferred
imiesłów bierny
deferred
Przykłady
The meeting was deferred to next week due to the chairman's unexpected absence.
Spotkanie zostało przełożone na następny tydzień z powodu nieoczekiwanej nieobecności przewodniczącego.
Przykłady
The court deferred sentence to allow time for a character reference report.
Sąd odroczył wyrok, aby dać czas na przygotowanie opinii o charakterze.
02
ustępować, poddawać się
to yield to someone else’s wishes, judgment, or authority
Intransitive: to defer to sb/sth
Przykłady
In such situations, it's customary to defer to the authority of the senior officer.
W takich sytuacjach zwyczajowo ulega się autorytetowi starszego oficera.
Drzewo Leksykalne
deference
deferent
deferment
defer
