Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to defer
01
uitstellen, opschorten
to postpone to a later time
Transitive: to defer an event or activity
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
defer
3e persoon enkelvoud
defers
onvoltooid deelwoord
deferring
onvoltooid verleden tijd
deferred
voltooid deelwoord
deferred
Voorbeelden
The meeting was deferred to next week due to the chairman's unexpected absence.
De vergadering werd uitgesteld tot volgende week vanwege de onverwachte afwezigheid van de voorzitter.
Voorbeelden
The judge deferred sentencing until a psychological evaluation could be completed.
De rechter stelde de uitspraak uit totdat een psychologische evaluatie kon worden voltooid.
02
toegeven, zich onderwerpen
to yield to someone else’s wishes, judgment, or authority
Intransitive: to defer to sb/sth
Voorbeelden
He deferred to his mentor's experience when making the final decision.
Hij boog voor de ervaring van zijn mentor bij het nemen van de uiteindelijke beslissing.
Lexicale Boom
deference
deferent
deferment
defer
