Szukaj
to defer
01
odroczyć, przełożyć
to postpone to a later time
Transitive: to defer an event or activity
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
defer
3. osoba liczby pojedynczej
defers
imiesłów czynny
deferring
czas przeszły prosty
deferred
imiesłów bierny
deferred
Przykłady
The meeting was deferred to next week due to the chairman's unexpected absence.
Spotkanie zostało przełożone na następny tydzień z powodu nieoczekiwanej nieobecności przewodniczącego.
Przykłady
The judge deferred sentencing until a psychological evaluation could be completed.
Sędzia odroczył wydanie wyroku do czasu zakończenia oceny psychologicznej.
02
ustępować, poddawać się
to yield to someone else’s wishes, judgment, or authority
Intransitive: to defer to sb/sth
Przykłady
He deferred to his mentor's experience when making the final decision.
Ustąpił doświadczeniu swojego mentora przy podejmowaniu ostatecznej decyzji.
Drzewo Leksykalne
deference
deferent
deferment
defer
