Szukaj
to conquer
01
podbić, zająć
to gain control of a place or people using armed forces
Transitive: to conquer a place or people
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
conquer
3. osoba liczby pojedynczej
conquers
imiesłów czynny
conquering
czas przeszły prosty
conquered
imiesłów bierny
conquered
Przykłady
The army worked strategically to conquer the enemy's territory.
Armia strategicznie pracowała, aby podbić terytorium wroga.
02
pokonać, przezwyciężyć
to overcome a challenge or obstacle
Transitive: to conquer a challenge or obstacle
Przykłady
She conquered the challenges in her career through perseverance and hard work.
Pokonała wyzwania w swojej karierze dzięki wytrwałości i ciężkiej pracy.
03
pokonać, przezwyciężyć
to overcome or defeat something using mental strength, determination, or moral influence
Transitive: to conquer a thought or attitude
Przykłady
Through constant practice and self-belief, she conquered her fear of public speaking.
Dzięki ciągłej praktyce i wierze w siebie pokonała swój strach przed wystąpieniami publicznymi.
04
podbić, zdominować
to dominate a place by becoming very popular or successful
Transitive: to conquer a place or situation
Przykłady
Her book conquered the bestseller list, topping charts for months.
Jej książka podbiła listę bestsellerów, przez miesiące utrzymując się na szczycie list.
Drzewo Leksykalne
conquerable
conquering
conqueror
conquer
