beleaguer
be
bi
lea
ˈli
li
guer
gɜr
gēr
British pronunciation
/bɪlˈiːɡɐ/

Definitie en betekenis van "beleaguer"in het Engels

to beleaguer
01

lastigvallen, treiteren

to trouble or harass someone repeatedly over time
Transitive: to beleaguer sb
to beleaguer definition and meaning
example
Voorbeelden
The politician was beleaguered with questions about the scandal.
De politicus werd belaagd met vragen over het schandaal.
02

belegeren, omsingelen

to surround a place or person with armed forces to compel surrender
Transitive: to beleaguer a place
example
Voorbeelden
The city was beleaguered by opposing forces during the long civil war.
De stad werd tijdens de lange burgeroorlog door tegenstandende troepen belegerd.
LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

stars

app store