جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to interdict
01
ممنوع کردن, منع کردن
to forbid a specific action
Transitive: to interdict an action
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
interdict
سومشخص مفرد
interdicts
وجه وصفی حال
interdicting
گذشته ساده
interdicted
اسم مفعول
interdicted
مثالها
The court decided to interdict the release of sensitive information to protect national security.
دادگاه تصمیم گرفت انتشار اطلاعات حساس را برای حفاظت از امنیت ملی ممنوع کند.
02
قطع کردن, مانع شدن
to impede or disrupt an enemy force's lines of communication or supply, typically through strategic bombing
Transitive: to interdict a communication or supply channel
مثالها
The air force was tasked with interdicting the enemy's supply routes.
نیروی هوایی مأموریت یافت تا مسیرهای تامین دشمن را مسدود کند.
Interdict
01
اینتردیکت, ممنوعیت کلیسایی
a formal prohibition issued by the Roman Catholic Church that suspends certain religious rites, from an individual or an entire region, often as a form of spiritual discipline or punishment
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
شکل جمع
interdicts
مثالها
The Church placed the rebellious province under interdict, halting all public worship.
کلیسا استان شورشی را تحت تحریم قرار داد و تمام عبادتهای عمومی را متوقف کرد.
02
حکم نهی (حقوقی)
a formal court order that prohibits someone from performing a specific action, often issued to prevent harm, enforce compliance, or uphold legal standards
مثالها
The judge issued an interdict preventing the company from dumping waste into the river.
قاضی یک ممنوعیت صادر کرد که شرکت را از تخلیه زباله به رودخانه منع میکند.
درخت واژگانی
interdiction
interdict
