جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to interdict
01
ممنوع کردن, منع کردن
to forbid a specific action
Transitive: to interdict an action
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
interdict
سومشخص مفرد
interdicts
وجه وصفی حال
interdicting
گذشته ساده
interdicted
اسم مفعول
interdicted
مثالها
In an effort to control the spread of the disease, the health department decided to interdict travel to and from affected regions.
در تلاش برای کنترل گسترش بیماری، وزارت بهداشت تصمیم گرفت سفر به و از مناطق آسیبدیده را ممنوع کند.
02
قطع کردن, مانع شدن
to impede or disrupt an enemy force's lines of communication or supply, typically through strategic bombing
Transitive: to interdict a communication or supply channel
مثالها
Special forces were deployed behind enemy lines to interdict key transportation hubs.
نیروهای ویژه در پشت خطوط دشمن مستقر شدند تا قطع مراکز کلیدی حمل و نقل را انجام دهند.
Interdict
01
اینتردیکت, ممنوعیت کلیسایی
a formal prohibition issued by the Roman Catholic Church that suspends certain religious rites, from an individual or an entire region, often as a form of spiritual discipline or punishment
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
شکل جمع
interdicts
مثالها
During the medieval era, interdicts were used to pressure rulers into obedience.
در دوران قرون وسطی، محرومیتها برای تحت فشار قرار دادن حاکمان برای اطاعت استفاده میشد.
02
حکم نهی (حقوقی)
a formal court order that prohibits someone from performing a specific action, often issued to prevent harm, enforce compliance, or uphold legal standards
مثالها
An interdict was placed on the publication of the classified documents.
یک ممنوعیت بر انتشار اسناد طبقهبندیشده قرار داده شد.
درخت واژگانی
interdiction
interdict
