Szukaj
to interdict
01
zakazać, zabronić
to forbid a specific action
Transitive: to interdict an action
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
interdict
3. osoba liczby pojedynczej
interdicts
imiesłów czynny
interdicting
czas przeszły prosty
interdicted
imiesłów bierny
interdicted
Przykłady
The court decided to interdict the release of sensitive information to protect national security.
Sąd postanowił zakazać udostępniania poufnych informacji w celu ochrony bezpieczeństwa narodowego.
02
przerywać, blokować
to impede or disrupt an enemy force's lines of communication or supply, typically through strategic bombing
Transitive: to interdict a communication or supply channel
Przykłady
The air force was tasked with interdicting the enemy's supply routes.
Siły powietrzne otrzymały zadanie zablokowania tras zaopatrzenia wroga.
Interdict
01
interdykt, zakaz kościelny
a formal prohibition issued by the Roman Catholic Church that suspends certain religious rites, from an individual or an entire region, often as a form of spiritual discipline or punishment
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
interdicts
Przykłady
The Church placed the rebellious province under interdict, halting all public worship.
Kościół nałożył interdykt na zbuntowaną prowincję, wstrzymując wszystkie publiczne nabożeństwa.
02
zakaz sądowy, nakaz zakazujący
a formal court order that prohibits someone from performing a specific action, often issued to prevent harm, enforce compliance, or uphold legal standards
Przykłady
The judge issued an interdict preventing the company from dumping waste into the river.
Sędzia wydał zakaz, który uniemożliwia firmie zrzucanie odpadów do rzeki.
Drzewo Leksykalne
interdiction
interdict
