Definicja i znaczenie słowa „interdict” po angielsku

to interdict

CZASOWNIK

zakazać, zabronić

to forbid a specific action

Transitive: to interdict an action

Przykłady

The religious authorities decided to interdict sale of the controversial book, deeming it incompatible with their teachings.

Władze religijne zdecydowały się zakazać sprzedaży kontrowersyjnej książki, uznając ją za niezgodną z ich naukami.

przerywać, blokować

to impede or disrupt an enemy force's lines of communication or supply, typically through strategic bombing

Transitive: to interdict a communication or supply channel

Przykłady

The military commanders decided to interdict the enemy's communication lines by launching a series of targeted cyberattacks.

Dowódcy wojskowi postanowili zablokować linie komunikacyjne wroga, przeprowadzając serię ukierunkowanych ataków cybernetycznych.

Interdict

RZECZOWNIK

interdykt, zakaz kościelny

a formal prohibition issued by the Roman Catholic Church that suspends certain religious rites, from an individual or an entire region, often as a form of spiritual discipline or punishment

Przykłady

Citizens suffered under the interdict, unable to receive communion or burial rites.

Obywatele cierpieli pod interdyktem, niezdolni do przyjmowania komunii lub obrzędów pogrzebowych.

zakaz sądowy, nakaz zakazujący

a formal court order that prohibits someone from performing a specific action, often issued to prevent harm, enforce compliance, or uphold legal standards

Przykłady

The court granted an interdict against the use of the disputed trademark.

Sąd wydał zakaz przeciwko używaniu spornego znaku towarowego.

Drzewo Leksykalne