جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to eventuate
01
رخ دادن
to take place as an outcome
Intransitive
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
eventuate
سومشخص مفرد
eventuates
وجه وصفی حال
eventuating
گذشته ساده
eventuated
اسم مفعول
eventuated
مثالها
After months of negotiations, a settlement finally eventuated.
پس از ماهها مذاکره، در نهایت یک توافق صورت گرفت.
02
منجر شدن, انجامیدن
to result in a particular outcome
Intransitive: to eventuate in sth
مثالها
The new policy changes could eventuate in increased efficiency.
تغییرات جدید سیاستها ممکن است منجر به افزایش کارایی شود.
