جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
disobedient
01
نافرمان, متمرد
refusing or failing to follow rules, orders, or instructions, often showing resistance to authority
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مرکب
کیفی
شکل عالی
most disobedient
شکل تفضیلی
more disobedient
درجهپذیر
مثالها
The disobedient child refused to go to bed when his parents told him to.
کودک نافرمان از رفتن به رختخواب زمانی که والدینش به او گفتند خودداری کرد.
02
سرکش, سرخود
unwilling to submit to authority
درخت واژگانی
disobedient
obedient
obedi
