disobedient
dis
ˌdɪs
dis
o
ə
ē
be
ˈbi:
bi
dient
diənt
diēnt
ingredientexpedientobedient

Definitie en betekenis van "disobedient"in het Engels

01

ongehoorzaam, opstandig

refusing or failing to follow rules, orders, or instructions, often showing resistance to authority 
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
samenstelling
kwalitatief
overtreffende trap
most disobedient
vergrotende trap
more disobedient
gradueerbaar
Voorbeelden
The disobedient child refused to go to bed when his parents told him to. 

Het ongehoorzame kind weigerde naar bed te gaan toen zijn ouders het hem vertelden.

02

ongehoorzaam, weerspannig

unwilling to submit to authority 
LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store