disobedient
dis
ˌdɪs
dis
o
ə
ē
be
ˈbi:
bi
dient
diənt
diēnt
ingredientexpedientobedient

Definicja i znaczenie słowa „disobedient” po angielsku

disobedient
01

nieposłuszny, buntowniczy

refusing or failing to follow rules, orders, or instructions, often showing resistance to authority 
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
złożenie
jakościowy
stopień najwyższy
most disobedient
stopień wyższy
more disobedient
stopniowalne
Przykłady
The disobedient child refused to go to bed when his parents told him to. 

Nieposłuszne dziecko odmówiło pójścia spać, gdy rodzice mu kazali.

02

nieposłuszny, buntowniczy

unwilling to submit to authority 
LanGeek
Pobierz Aplikację
langeek application

Download Mobile App

App Store