جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to disbar
01
محروم کردن, ممنوع کردن
to exclude or prevent someone from participating in a certain activity or profession
Transitive: to disbar sb | to disbar sb from an activity
مثالها
The teacher decided to disbar the disruptive student from participating in the class debate.
معلم تصمیم گرفت دانشآموز اخلالگر را از شرکت در بحث کلاس محروم کند.
02
محروم کردن از وکالت, اخراج از حرفه وکالت
to officially remove a lawyer from the legal profession
Transitive: to disbar a lawyer
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
disbar
سومشخص مفرد
disbars
وجه وصفی حال
disbarring
گذشته ساده
disbarred
اسم مفعول
disbarred
مثالها
The lawyer was disbarred after being convicted of fraud.
وکیل پس از محکومیت به تقلب از وکالت محروم شد.
درخت واژگانی
disbarment
disbar
bar
