Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to disbar
01
uitsluiten, verbieden
to exclude or prevent someone from participating in a certain activity or profession
Transitive: to disbar sb | to disbar sb from an activity
Voorbeelden
The teacher decided to disbar the disruptive student from participating in the class debate.
De leraar besloot de storende leerling uit te sluiten van deelname aan de klassikale discussie.
02
schrappen als advocaat, uit de advocatuur zetten
to officially remove a lawyer from the legal profession
Transitive: to disbar a lawyer
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
disbar
3e persoon enkelvoud
disbars
onvoltooid deelwoord
disbarring
onvoltooid verleden tijd
disbarred
voltooid deelwoord
disbarred
Voorbeelden
The lawyer was disbarred after being convicted of fraud.
De advocaat werd geschrapt van de balie nadat hij schuldig werd bevonden aan fraude.
Lexicale Boom
disbarment
disbar
bar
