Szukaj
to disbar
01
wykluczać, zakazywać
to exclude or prevent someone from participating in a certain activity or profession
Transitive: to disbar sb | to disbar sb from an activity
Przykłady
The teacher decided to disbar the disruptive student from participating in the class debate.
Nauczyciel zdecydował się wykluczyć zakłócającego ucznia z udziału w klasowej debacie.
02
wykluczyć z zawodu adwokackiego, pozbawić licencji adwokackiej
to officially remove a lawyer from the legal profession
Transitive: to disbar a lawyer
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
disbar
3. osoba liczby pojedynczej
disbars
imiesłów czynny
disbarring
czas przeszły prosty
disbarred
imiesłów bierny
disbarred
Przykłady
The lawyer was disbarred after being convicted of fraud.
Adwokat został skreślony z listy adwokatów po skazaniu za oszustwo.
Drzewo Leksykalne
disbarment
disbar
bar
