Szukaj
to disbar
01
wykluczać, zakazywać
to exclude or prevent someone from participating in a certain activity or profession
Transitive: to disbar sb | to disbar sb from an activity
Przykłady
After the incident, the sports team disbarred the player from participating in upcoming matches.
Po incydencie drużyna sportowa wykluczyła zawodnika z udziału w nadchodzących meczach.
02
wykluczyć z zawodu adwokackiego, pozbawić licencji adwokackiej
to officially remove a lawyer from the legal profession
Transitive: to disbar a lawyer
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
disbar
3. osoba liczby pojedynczej
disbars
imiesłów czynny
disbarring
czas przeszły prosty
disbarred
imiesłów bierny
disbarred
Przykłady
The disciplinary board voted to disbar the attorney after multiple violations.
Komisja dyscyplinarna zagłosowała za skreśleniem adwokata po licznych naruszeniach.
Drzewo Leksykalne
disbarment
disbar
bar
