Ara
énerver
01
sinirlendirmek, rahatsız etmek
faire perdre patience ou rendre quelqu'un irrité
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
yardımcı fiil
avoir
1. tekil kişi
énerve
1. çoğul kişi
énervons
gelecek zamanda 1. kişi
énerverai
şimdiki zaman ortacı
énervant
geçmiş zaman ortacı
énervé
imperfekt zamanda 1. çoğul kişi
énervions
Örnekler
Ce bruit constant m'énerve.
Bu sürekli gürültü beni sinirlendiriyor.
02
sinirlenmek, sabırını kaybetmek
devenir irrité, perdre patience ou calme
Örnekler
Il s'énerve pour un rien.
Hiçbir şey için sinirlenir.
