Szukaj
énerver
01
irytować, denerwować
faire perdre patience ou rendre quelqu'un irrité
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
énerve
1. osoba liczby mnogiej
énervons
1. osoba czasu przyszłego
énerverai
imiesłów czynny
énervant
imiesłów bierny
énervé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
énervions
Przykłady
Ce bruit constant m'énerve.
Ten ciągły hałas mnie irytuje.
02
irytować się, tracić cierpliwość
devenir irrité, perdre patience ou calme
Przykłady
Il s'énerve pour un rien.
On denerwuje się o byle co.
