Szukaj
énerver
01
irytować, denerwować
faire perdre patience ou rendre quelqu'un irrité
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
énerve
1. osoba liczby mnogiej
énervons
1. osoba czasu przyszłego
énerverai
imiesłów czynny
énervant
imiesłów bierny
énervé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
énervions
Przykłady
Ne l' énerve pas avant l' examen.
Nie denerwuj go przed egzaminem.
02
irytować się, tracić cierpliwość
devenir irrité, perdre patience ou calme
Przykłady
Ils se sont énervés pendant la réunion.
Zdenerwować się podczas spotkania.
