énerver
01
irritera, störa
faire perdre patience ou rendre quelqu'un irrité
grammatisk information
morfologisk sammansättning
enkelt
handlingsverb
hjälpverb
avoir
1:a person singular
énerve
1:a person plural
énervons
1:a person futurum
énerverai
presens particip
énervant
perfekt particip
énervé
1:a person plural i imperfekt
énervions
Exempel
Ce bruit constant m'énerve.
Detta konstanta ljud irriterar mig.
02
irritera sig, förlora tålamodet
devenir irrité, perdre patience ou calme
Exempel
Il s'énerve pour un rien.
Han irriterar sig över ingenting.



























