Szukaj
mutiler
01
okaleczony, zniekształcony
priver quelqu'un d'une partie de son corps, souvent de manière violente ou traumatique
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
nierozdzielny
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
mutile
1. osoba liczby mnogiej
mutilons
1. osoba czasu przyszłego
mutilerai
imiesłów bierny
mutilé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
mutilions
Przykłady
Le soldat a été mutilé pendant la guerre.
Żołnierz został okaleczony podczas wojny.
02
okaleczać, zniekształcać
causer des dommages graves à une personne, un animal ou un objet, pouvant affecter son intégrité ou son fonctionnement
Przykłady
L'accident a mutilé plusieurs voitures sur la route.
Wypadek okaleczył kilka samochodów na drodze.
03
okaleczyć, zniekształcić
supprimer ou enlever une partie d'un texte, d'un document ou d'une œuvre, souvent de manière excessive ou destructrice
Przykłady
L'éditeur a mutilé le manuscrit original.
Redaktor okaleczył oryginalny rękopis.
