Szukaj
cogner
01
zderzać się, uderzać
entrer en collision par accident avec un objet ou une personne
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
cogne
1. osoba liczby mnogiej
cognons
1. osoba czasu przyszłego
cognerai
imiesłów czynny
cognant
imiesłów bierny
cogné
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
cognions
Przykłady
Je me suis cogné le genou contre la table.
Uderzyłem kolanem w stół.
02
uderzać, bić
frapper quelqu'un ou quelque chose avec force
Przykłady
Il a cogné son frère sans prévenir.
Uderzył swojego brata bez ostrzeżenia.
