Ara
cogner
01
çarpmak, vurmak
entrer en collision par accident avec un objet ou une personne
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
yardımcı fiil
avoir
1. tekil kişi
cogne
1. çoğul kişi
cognons
gelecek zamanda 1. kişi
cognerai
şimdiki zaman ortacı
cognant
geçmiş zaman ortacı
cogné
imperfekt zamanda 1. çoğul kişi
cognions
Örnekler
Je me suis cogné le genou contre la table.
Dizimi masaya çarptım.
02
vurmak, dövmek
frapper quelqu'un ou quelque chose avec force
Örnekler
Il a cogné son frère sans prévenir.
Vurdu kardeşine hiç uyarmadan.
