Szukaj
cogner
01
zderzać się, uderzać
entrer en collision par accident avec un objet ou une personne
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
cogne
1. osoba liczby mnogiej
cognons
1. osoba czasu przyszłego
cognerai
imiesłów czynny
cognant
imiesłów bierny
cogné
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
cognions
Przykłady
Les enfants se cognent souvent en jouant.
Dzieci często zderzają się podczas zabawy.
02
uderzać, bić
frapper quelqu'un ou quelque chose avec force
Przykłady
Il a cogné la porte en colère.
On uderzył w drzwi ze złością.
