Szukaj
cohabiter
01
współżyć, mieszkać razem
vivre ensemble dans le même logement sans être mariés forcément
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
cohabite
1. osoba liczby mnogiej
cohabitons
1. osoba czasu przyszłego
cohabiterai
imiesłów czynny
cohabitant
imiesłów bierny
cohabité
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
cohabitions
Przykłady
Il est parfois difficile de cohabiter avec des voisins bruyants.
Czasami trudno jest współmieszkać z hałaśliwymi sąsiadami.
