Szukaj
accabler
01
przytłaczać, obciążać
écraser physiquement ou moralement, fatiguer ou abattre fortement
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik stanu
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
accable
1. osoba liczby mnogiej
accablons
1. osoba czasu przyszłego
accablerai
imiesłów czynny
accablant
imiesłów bierny
accablé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
accablions
Przykłady
La fatigue qui l'accable chaque soir.
Zmęczenie, które go przytłacza każdego wieczoru.
02
przytłaczać, obciążać
importuner quelqu'un en le surchargeant de reproches, de demandes, de travail, ou même d'attentions excessives
Przykłady
Le professeur accablait ses élèves de devoirs.
Nauczyciel przytłaczał swoich uczniów pracą domową.
03
przytłaczać, obciążać
remplir quelqu'un de sentiments ou d'émotions trop intenses (douleur, honte, bonheur, etc.)
Przykłady
Elle fut accablée de tristesse à la nouvelle.
Została przytłoczona smutkiem po usłyszeniu wiadomości.
04
zginać, uginać
courber quelqu'un sous un poids, le plier physiquement ou symboliquement
Przykłady
La lourde charge accablait le vieil homme.
Ciężki ładunek przygniatał starego człowieka.
