جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
coincer
01
(در گوشهای) گیر انداختن
bloquer ou serrer quelque chose, ou être pris au piège
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
فعل کمکی
avoir
اولشخص مفرد
coince
اولشخص جمع
coinçons
اولشخص زمان آینده
coincerai
اسم مفعول
coincé
اولشخص جمع زمان ناقص
coincions
مثالها
Il a coincé son adversaire contre le mur.
او حریفش را به دیوار گیر انداخت.
02
در تنگنا قرار دادن, لای منگنه گذاشتن
mettre quelqu'un dans une situation difficile sans issue, souvent par des questions ou des pressions
مثالها
Elle m' a coincé avec ses arguments irréfutables.
او مرا با استدلالهای غیرقابل انکارش در تنگنا قرار داد.
03
گوه (ابزاری مکانیکی) گذاشتن
bloquer ou serrer quelque chose de manière à l'immobiliser
مثالها
Ma clé est coincée dans la serrure.
کلید من در قفل گیر کرده است.
