Szukaj
coincer
01
zablokować, uwięzić
bloquer ou serrer quelque chose, ou être pris au piège
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
coince
1. osoba liczby mnogiej
coinçons
1. osoba czasu przyszłego
coincerai
imiesłów bierny
coincé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
coincions
Przykłady
La souris s'est coincée dans le piège.
Mysz utknęła w pułapce.
02
zapędzić w kozi róg, postawić w trudnej sytuacji
mettre quelqu'un dans une situation difficile sans issue, souvent par des questions ou des pressions
Przykłady
Le journaliste a coincé le politicien sur ses contradictions.
Dziennikarz zapędził w kozi róg polityka w sprawie jego sprzeczności.
03
zakleszczać, zablokować
bloquer ou serrer quelque chose de manière à l'immobiliser
Przykłady
Il a coincé la porte avec une pierre.
Zablokował drzwi kamieniem.
