Ara
to insult
01
hakaret etmek
to intentionally say or do something that disrespects or humiliates someone
Transitive: to insult sb/sth
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
insult
3. tekil kişi
insults
şimdiki zaman ortacı
insulting
basit geçmiş zaman
insulted
geçmiş zaman ortacı
insulted
Örnekler
The comedian 's jokes crossed the line and began to insult certain groups, causing discomfort in the audience.
Komediyenin şakaları çizgiyi aştı ve belirli grupları aşağılamaya başladı, bu da seyircide rahatsızlık yarattı.
Insult
01
hakaret, aşağılama
a spoken or written remark intended to offend, humiliate, or hurt someone
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
soyut
biçimbilimsel yapı
basit
sayılabilir
çoğul biçim
insults
Örnekler
The message contained a direct insult to his character.
Mesaj, karakterine yönelik doğrudan bir hakaret içeriyordu.
02
hakaret, aşağılama
a deliberate action or behavior that shows disrespect or has the effect of offending someone
Örnekler
He considered the delay an insult to his time.
Gecikmeyi zamanına yönelik bir hakaret olarak değerlendirdi.
Leksikal Ağaç
insulting
insult
