Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to insult
01
beledigen, vernederen
to intentionally say or do something that disrespects or humiliates someone
Transitive: to insult sb/sth
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
insult
3e persoon enkelvoud
insults
onvoltooid deelwoord
insulting
onvoltooid verleden tijd
insulted
voltooid deelwoord
insulted
Voorbeelden
He didn't appreciate the sarcastic tone and felt she was trying to insult his intelligence.
Hij waardeerde de sarcastische toon niet en voelde dat ze zijn intelligentie probeerde te beledigen.
Insult
01
belediging, vernedering
a spoken or written remark intended to offend, humiliate, or hurt someone
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
enkelvoudig
telbaar
meervoudsvorm
insults
Voorbeelden
He made a cutting insult during the argument.
Hij maakte een scherpe belediging tijdens de ruzie.
02
belediging, vernedering
a deliberate action or behavior that shows disrespect or has the effect of offending someone
Voorbeelden
Dumping the documents on the floor was an insult to the staff.
De documenten op de vloer gooien was een belediging voor het personeel.
Lexicale Boom
insulting
insult
