Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to insult
01
beledigen, vernederen
to intentionally say or do something that disrespects or humiliates someone
Transitive: to insult sb/sth
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
insult
3e persoon enkelvoud
insults
onvoltooid deelwoord
insulting
onvoltooid verleden tijd
insulted
voltooid deelwoord
insulted
Voorbeelden
Offering a backhanded compliment can unintentionally insult the person you're trying to praise.
Een dubbelzinnig compliment geven kan onbedoeld de persoon die je probeert te prijzen beledigen.
Insult
01
belediging, vernedering
a spoken or written remark intended to offend, humiliate, or hurt someone
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
enkelvoudig
telbaar
meervoudsvorm
insults
Voorbeelden
She ignored the insult and walked away.
Ze negeerde de belediging en liep weg.
02
belediging, vernedering
a deliberate action or behavior that shows disrespect or has the effect of offending someone
Voorbeelden
The policy changes were seen as an insult by employees.
De beleidswijzigingen werden door de werknemers gezien als een belediging.
Lexicale Boom
insulting
insult
