Szukaj
to insult
01
obrażać, upokarzać
to intentionally say or do something that disrespects or humiliates someone
Transitive: to insult sb/sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
insult
3. osoba liczby pojedynczej
insults
imiesłów czynny
insulting
czas przeszły prosty
insulted
imiesłów bierny
insulted
Przykłady
He didn't appreciate the sarcastic tone and felt she was trying to insult his intelligence.
Nie docenił sarkastycznego tonu i poczuł, że próbuje obrazić jego inteligencję.
Insult
01
obelga, zniewaga
a spoken or written remark intended to offend, humiliate, or hurt someone
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
insults
Przykłady
He made a cutting insult during the argument.
Wyrzucił ostre obrazę podczas kłótni.
02
obelga, zniewaga
a deliberate action or behavior that shows disrespect or has the effect of offending someone
Przykłady
Dumping the documents on the floor was an insult to the staff.
Wyrzucenie dokumentów na podłogę było obrazą dla personelu.
Drzewo Leksykalne
insulting
insult
