Szukaj
to insult
01
obrażać, upokarzać
to intentionally say or do something that disrespects or humiliates someone
Transitive: to insult sb/sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
insult
3. osoba liczby pojedynczej
insults
imiesłów czynny
insulting
czas przeszły prosty
insulted
imiesłów bierny
insulted
Przykłady
Offering a backhanded compliment can unintentionally insult the person you're trying to praise.
Dwuznaczny komplement może niechcący obrazić osobę, którą próbujesz pochwalić.
Insult
01
obelga, zniewaga
a spoken or written remark intended to offend, humiliate, or hurt someone
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
insults
Przykłady
The message contained a direct insult to his character.
Wiadomość zawierała bezpośrednią obrazę jego charakteru.
02
obelga, zniewaga
a deliberate action or behavior that shows disrespect or has the effect of offending someone
Przykłady
He considered the delay an insult to his time.
Uznał opóźnienie za obrazę swojego czasu.
Drzewo Leksykalne
insulting
insult
