Ara
to insult
01
hakaret etmek
to intentionally say or do something that disrespects or humiliates someone
Transitive: to insult sb/sth
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
insult
3. tekil kişi
insults
şimdiki zaman ortacı
insulting
basit geçmiş zaman
insulted
geçmiş zaman ortacı
insulted
Örnekler
He didn't appreciate the sarcastic tone and felt she was trying to insult his intelligence.
Alaycı tonu takdir etmedi ve onun zekasını aşağılamaya çalıştığını hissetti.
Insult
01
hakaret, aşağılama
a spoken or written remark intended to offend, humiliate, or hurt someone
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
soyut
biçimbilimsel yapı
basit
sayılabilir
çoğul biçim
insults
Örnekler
He made a cutting insult during the argument.
Tartışma sırasında keskin bir hakaret yaptı.
02
hakaret, aşağılama
a deliberate action or behavior that shows disrespect or has the effect of offending someone
Örnekler
Dumping the documents on the floor was an insult to the staff.
Belgeleri yere atmak personele bir hakaret idi.
Leksikal Ağaç
insulting
insult
