Ara
to impair
01
zayıflatmak
to cause something to become weak or less effective
Transitive: to impair sth
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
impair
3. tekil kişi
impairs
şimdiki zaman ortacı
impairing
basit geçmiş zaman
impaired
geçmiş zaman ortacı
impaired
Örnekler
The water damage severely impaired the structural integrity of the building.
Su hasarı, binanın yapısal bütünlüğünü ciddi şekilde zedeledi.
Leksikal Ağaç
impaired
impairer
impairment
impair
