Szukaj
to impair
01
osłabiać, pogarszać
to cause something to become weak or less effective
Transitive: to impair sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
impair
3. osoba liczby pojedynczej
impairs
imiesłów czynny
impairing
czas przeszły prosty
impaired
imiesłów bierny
impaired
Przykłady
Prolonged exposure to loud noise can impair hearing over time.
Długotrwała ekspozycja na głośny hałas może z czasem osłabić słuch.
Drzewo Leksykalne
impaired
impairer
impairment
impair
