جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to impair
01
ضعیف کردن, زیان رساندن
to cause something to become weak or less effective
Transitive: to impair sth
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
impair
سومشخص مفرد
impairs
وجه وصفی حال
impairing
گذشته ساده
impaired
اسم مفعول
impaired
مثالها
The accident impaired the functionality of the car's braking system.
تصادف عملکرد سیستم ترمز ماشین را تضعیف کرد.
درخت واژگانی
impaired
impairer
impairment
impair
