to impair
01
يُضعف, يُقلل الفعالية
to cause something to become weak or less effective
Transitive: to impair sth
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
مشتق
فعل حركة
منتظم
زمن المضارع
impair
الغائب المفرد
impairs
اسم الفاعل
impairing
الماضي البسيط
impaired
اسم المفعول
impaired
أمثلة
Prolonged exposure to loud noise can impair hearing over time.
التعرض المطول للضوضاء الصاخبة يمكن أن يضعف السمع مع مرور الوقت.
شجرة معجمية
impaired
impairer
impairment
impair



























