Ara
to effectuate
01
meydana getirmek
to cause something to happen
Transitive: to effectuate a change
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
effectuate
3. tekil kişi
effectuates
şimdiki zaman ortacı
effectuating
basit geçmiş zaman
effectuated
geçmiş zaman ortacı
effectuated
Örnekler
The new policy aims to effectuate positive changes in the workplace environment.
Yeni politika, iş yeri ortamında olumlu değişiklikler gerçekleştirmeyi amaçlıyor.
Leksikal Ağaç
effectuation
effectuate
effectual
effect
