Szukaj
to effectuate
01
dokonywać, wywoływać
to cause something to happen
Transitive: to effectuate a change
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
effectuate
3. osoba liczby pojedynczej
effectuates
imiesłów czynny
effectuating
czas przeszły prosty
effectuated
imiesłów bierny
effectuated
Przykłady
The team collaborated to effectuate improvements in the project's efficiency and overall performance.
Zespół współpracował, aby dokonać ulepszeń w wydajności i ogólnej wydajności projektu.
Drzewo Leksykalne
effectuation
effectuate
effectual
effect
