Szukaj
to effectuate
01
dokonywać, wywoływać
to cause something to happen
Transitive: to effectuate a change
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
effectuate
3. osoba liczby pojedynczej
effectuates
imiesłów czynny
effectuating
czas przeszły prosty
effectuated
imiesłów bierny
effectuated
Przykłady
The new policy aims to effectuate positive changes in the workplace environment.
Nowa polityka ma na celu wprowadzenie pozytywnych zmian w środowisku pracy.
Drzewo Leksykalne
effectuation
effectuate
effectual
effect
