Ara
to disorient
01
yönünü şaşırtmak, kafasını karıştırmak
to cause someone to lose their sense of direction, leading to confusion or a feeling of being lost
Transitive: to disorient sb
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
disorient
3. tekil kişi
disorients
şimdiki zaman ortacı
disorienting
basit geçmiş zaman
disoriented
geçmiş zaman ortacı
disoriented
Örnekler
The sudden change in the landscape disoriented the hiker, and he struggled to find the trail.
Manzaradaki ani değişiklik, yürüyüşçüyü şaşırttı ve patikayı bulmakta zorlandı.
Leksikal Ağaç
disorient
orient
