Szukaj
to disorient
01
dezorientować, wprawiać w zakłopotanie
to cause someone to lose their sense of direction, leading to confusion or a feeling of being lost
Transitive: to disorient sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
disorient
3. osoba liczby pojedynczej
disorients
imiesłów czynny
disorienting
czas przeszły prosty
disoriented
imiesłów bierny
disoriented
Przykłady
The sudden change in the landscape disoriented the hiker, and he struggled to find the trail.
Nagła zmiana krajobrazu zdezorientowała wędrowca i miał trudności ze znalezieniem szlaku.
Drzewo Leksykalne
disorient
orient
