Szukaj
to disorient
01
dezorientować, wprawiać w zakłopotanie
to cause someone to lose their sense of direction, leading to confusion or a feeling of being lost
Transitive: to disorient sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
disorient
3. osoba liczby pojedynczej
disorients
imiesłów czynny
disorienting
czas przeszły prosty
disoriented
imiesłów bierny
disoriented
Przykłady
The medication had a side effect that disoriented the patient, causing temporary confusion.
Lek miał skutek uboczny, który dezorientował pacjenta, powodując tymczasowe zamieszanie.
Drzewo Leksykalne
disorient
orient
