Ara
to bewilder
01
şaşırtmak, kafasını karıştırmak
to confuse someone, leaving them uncertain
Transitive: to bewilder sb
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
bewilder
3. tekil kişi
bewilders
şimdiki zaman ortacı
bewildering
basit geçmiş zaman
bewildered
geçmiş zaman ortacı
bewildered
Örnekler
The sudden disappearance of the treasure bewildered the explorers.
Hazinesin aniden kaybolması kaşifleri şaşırttı.
Leksikal Ağaç
bewildered
bewildering
bewilderment
bewilder
