Ara
to succumb
01
karşı koyamamak
to surrender to a superior force or influence
Intransitive: to succumb to a force or influence
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
succumb
3. tekil kişi
succumbs
şimdiki zaman ortacı
succumbing
basit geçmiş zaman
succumbed
geçmiş zaman ortacı
succumbed
Örnekler
Despite his strong will, he eventually succumbed to the persuasive arguments of his friends.
Güçlü iradesine rağmen, sonunda arkadaşlarının ikna edici argümanlarına yenik düştü.
02
acı çekerek ölmek
to die as a result of a disease or injury
Intransitive: to succumb to a disease or injury
Örnekler
He succumbed to his injuries after the car accident.
Araba kazasından sonra yaralarına yenik düştü.
