Szukaj
to succumb
01
ulec, poddawać się
to surrender to a superior force or influence
Intransitive: to succumb to a force or influence
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
succumb
3. osoba liczby pojedynczej
succumbs
imiesłów czynny
succumbing
czas przeszły prosty
succumbed
imiesłów bierny
succumbed
Przykłady
The soldier refused to succumb to fear, facing the enemy with unwavering determination.
Żołnierz odmówił ulegnięcia strachowi, stawiając czoła wrogowi z niezłomną determinacją.
02
ulec, zmarł z powodu
to die as a result of a disease or injury
Intransitive: to succumb to a disease or injury
Przykłady
The patient is succumbing to the disease despite the doctors' efforts.
Pacjent ulega chorobie pomimo wysiłków lekarzy.
