Szukaj
to succumb
01
ulec, poddawać się
to surrender to a superior force or influence
Intransitive: to succumb to a force or influence
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
succumb
3. osoba liczby pojedynczej
succumbs
imiesłów czynny
succumbing
czas przeszły prosty
succumbed
imiesłów bierny
succumbed
Przykłady
Despite his strong will, he eventually succumbed to the persuasive arguments of his friends.
Mimo silnej woli, ostatecznie uległ przekonującym argumentom swoich przyjaciół.
02
ulec, zmarł z powodu
to die as a result of a disease or injury
Intransitive: to succumb to a disease or injury
Przykłady
He succumbed to his injuries after the car accident.
Poddał się swoim obrażeniom po wypadku samochodowym.
