Ara
to mutter
01
mırıldanmak, homurdanmak
to speak in a way that is not clear or easily heard
Intransitive
Transitive: to mutter sth
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
mutter
3. tekil kişi
mutters
şimdiki zaman ortacı
muttering
basit geçmiş zaman
muttered
geçmiş zaman ortacı
muttered
Örnekler
He muttered a response, and I couldn't quite catch what he said.
Bir cevap mırıldandı ve ne dediğini tam olarak anlayamadım.
02
mırıldanmak, söylenmek
to grumble or speak in a low, discontented manner
Intransitive: to mutter | to mutter about sth
Örnekler
He often mutters under his breath when faced with challenging tasks.
Zorlu görevlerle karşılaştığında genellikle kendi kendine mırıldanır.
Mutter
01
söylenme, şikayet
a complaint uttered in a low and indistinct tone
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
soyut
biçimbilimsel yapı
bileşik
sayılabilir
çoğul biçim
mutters
02
mırıltı, homurdanma
a low continuous indistinct sound; often accompanied by movement of the lips without the production of articulate speech
Leksikal Ağaç
muttering
mutter
