Szukaj
to mutter
01
mamrotać, bąkać
to speak in a way that is not clear or easily heard
Intransitive
Transitive: to mutter sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
mutter
3. osoba liczby pojedynczej
mutters
imiesłów czynny
muttering
czas przeszły prosty
muttered
imiesłów bierny
muttered
Przykłady
He muttered a response, and I couldn't quite catch what he said.
Mruknął odpowiedź i nie mogłem dokładnie zrozumieć, co powiedział.
02
mruczeć, szemrać
to grumble or speak in a low, discontented manner
Intransitive: to mutter | to mutter about sth
Przykłady
He often mutters under his breath when faced with challenging tasks.
Często mruczy pod nosem, gdy staje przed trudnymi zadaniami.
Mutter
01
narzekanie, buczenie
a complaint uttered in a low and indistinct tone
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
mutters
02
mamrotanie, szemranie
a low continuous indistinct sound; often accompanied by movement of the lips without the production of articulate speech
Drzewo Leksykalne
muttering
mutter
