Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to mutter
01
mompelen, prevelen
to speak in a way that is not clear or easily heard
Intransitive
Transitive: to mutter sth
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
mutter
3e persoon enkelvoud
mutters
onvoltooid deelwoord
muttering
onvoltooid verleden tijd
muttered
voltooid deelwoord
muttered
Voorbeelden
He muttered a response, and I couldn't quite catch what he said.
Hij mompelde een antwoord, en ik kon niet helemaal verstaan wat hij zei.
02
mompelen, mopperen
to grumble or speak in a low, discontented manner
Intransitive: to mutter | to mutter about sth
Voorbeelden
He often mutters under his breath when faced with challenging tasks.
Hij mompelt vaak in zichzelf wanneer hij geconfronteerd wordt met uitdagende taken.
Mutter
01
geklaag, gemompel
a complaint uttered in a low and indistinct tone
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
telbaar
meervoudsvorm
mutters
02
gemompel, gemor
a low continuous indistinct sound; often accompanied by movement of the lips without the production of articulate speech
Lexicale Boom
muttering
mutter
