Szukaj
to interrogate
01
przesłuchiwać
to question someone in an aggressive way for a long time in order to get information
Transitive: to interrogate sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
interrogate
3. osoba liczby pojedynczej
interrogates
imiesłów czynny
interrogating
czas przeszły prosty
interrogated
imiesłów bierny
interrogated
Przykłady
The detective decided to interrogate the suspect to uncover details about the crime.
Detektyw postanowił przesłuchać podejrzanego, aby odkryć szczegóły dotyczące przestępstwa.
02
przesłuchiwać, pytać
(of an electronic device) to transmit a signal to another device in order to receive information
Transitive: to interrogate a device
Przykłady
The radar system interrogates the vehicle's onboard computer to determine its speed and location.
System radarowy przesłuchuje komputer pokładowy pojazdu, aby określić jego prędkość i lokalizację.
Drzewo Leksykalne
interrogation
interrogative
interrogator
interrogate
interrog
