Szukaj
to interrogate
01
przesłuchiwać
to question someone in an aggressive way for a long time in order to get information
Transitive: to interrogate sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
interrogate
3. osoba liczby pojedynczej
interrogates
imiesłów czynny
interrogating
czas przeszły prosty
interrogated
imiesłów bierny
interrogated
Przykłady
The prosecutor sought permission to interrogate the key witness to strengthen the case.
Prokurator poprosił o pozwolenie na przesłuchanie kluczowego świadka w celu wzmocnienia sprawy.
02
przesłuchiwać, pytać
(of an electronic device) to transmit a signal to another device in order to receive information
Transitive: to interrogate a device
Przykłady
The vehicle ’s onboard system interrogates the sensors to check for any mechanical issues.
Pokładowy system pojazdu pytuje czujniki w celu sprawdzenia jakichkolwiek problemów mechanicznych.
Drzewo Leksykalne
interrogation
interrogative
interrogator
interrogate
interrog
