Szukaj
to improvise
01
improwizować, wymyślać na poczekaniu
to create and perform words of a play, music, etc. on impulse and without preparation, particularly because one is forced to do so
Intransitive
Transitive: to improvise a performance
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
improvise
3. osoba liczby pojedynczej
improvises
imiesłów czynny
improvising
czas przeszły prosty
improvised
imiesłów bierny
improvised
Przykłady
When the actor forgot his lines, he had to improvise to keep the scene going.
Kiedy aktor zapomniał swoich kwestii, musiał improwizować, aby utrzymać scenę.
02
improwizować, radzić sobie z dostępnymi materiałami
to create or make something using whatever materials or resources are available
Transitive: to improvise sth
Przykłady
When the power went out, she had to improvise a flashlight using her phone.
Kiedy zabrakło prądu, musiała improwizować latarkę, używając swojego telefonu.
Drzewo Leksykalne
improvised
improvise
